بی احترامی روزنامه بحرینی

چاپ کاریکاتورهایی در روزنامه " الایام"  که خشم مقامات ایران را برانگیخت:

چند روزی است مطالب بسیاری از رسانه هایی که از ایران خبری مخابره می کنند حول یک چیز می چرخد و آن هم  مسئله " شرکت رئیس جمهور منتخب ایران در اشغال سفارت امریکا " ست. چیزی که حتی جورج بوش را در روز جمعه بر آن داشت تا به صراحت از مقامات امنیتی بخواهد تا در  مورد صحت و سقم قضیه تحقیقاتی انجام دهند.

ذکر چند نکته خالی از لطف نیست:

۱)  امروز رئیس جمهور ایران،صرفا رئیس جمهور یک گروه و یک حزب نیست. او رئیس جمهور تمام ملت ایران بوده و اهانت به او اهانت به تمام مردم ایران می باشد. چه بخواهیم و چه نخواهیم رئیس جمهور انتخاب شده است و هنوز دولتی تشکیل نداده است که مبنای خوبی برای ارزیابی عملکردها داشته باشیم. اگر ما و تمام آنهایی که به نوعی با احمدی نژاد مخالفند کارشکنی پیشه کنند و ساز ناهماهنگی  بنوازند با آنانی که هر ۹ روز یک بار برای خاتمی بحران سازی نمودند تا بلکه دولت را از راهی که در پیش گرفته باز دارند، چه تفاوتی دارند؟ بزرگترین هدف اصلاح طلبی در ایران برقراری دموکراسی در تمام سطوح حکومت است. مهمترین شعار ما در زمان خاتمی هم همین بود که کسانی که خاتمی را قبول ندارند راه نقد سالم را سرلوحه قرار دهند و از ایجاد اختناق و مأیوس نمودن مردم بپرهیزند. حال اینگونه عمل نمودند یا نه، خود بحثی مفصل می طلبد و مجالی کافی. پس اگر راه انقاد سالم و خیر خواهانه را در پیش گرفتیم می توانیم به آینده دموکراسی در ایران نیز خوش بین باشیم.

۲)  باید پذیرفت سردسته گان آنروز دانشجویانی که تن به اشغال سفارت امریکا داده اند امروز یا به قدرت رسیده اند مانند میردامادی، ابتکار و اصغرزاده  یا به شهرت مانند عباس عبدی. چگونه است که مقامات امریکا امروز از به قدرت رسیدن اشغال گران سفراتش به هراس افتاده است؟

۳) امروز سالروز سقوط هواپیمای مسافربری ایرباس به دست نظامیان امریکایی است. روزی که قریب ۳۰۰ نفر از مسافران غیر نظامی ایرانی توسط راکتی که از ناو وینسنس شلیک شد، کشته شدند. آنوقت آنانی که از به خطر افتادن موقعیت های دیپلماتیک خودشان نگرانند کوچکترین احترامی به کشورهای ذیگر نگذاشته و حتی به فرمانده ناو مدال شجاعت اعطا کردند.